เรื่องของรมิตรี

เรื่องของรมิตรี
(นักจิตวิทยา: พริ้ว  วิริยะพานิช)

ฉันคงไม่ได้โชคดีเหมือนพี่สาวต่างมารดาของฉันที่ชื่อรมิตา  เธอพึ่งจะแต่งงานกับนักธุรกิจชื่อยศ มือพิมพ์แบงค์ไปหยกๆชีวิตคู่ก็ดูมีความสุขดี ในอนาคตคงจะมีลูกน่ารักๆมีหลานให้ฉันเล่น ส่วนฉันน่ะหรอ…

มองไปรอบๆตัว ทั้งภายในห้องนอน ตู้เสื้อผ้า ของตกแต่ง ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เสื้อผ้าที่ฉันสวมใส่ ชุดชั้นใน ชุดนอนไปจนถึงชุดราตรีราคาแพง ล้วนแต่เป็นของที่ฉันไม่ได้ซื้อเอง … แจกันชิ้นนั้นแฟนคนแรกให้มาตอนวันเกิด รองเท้าส้นสูงคู่ตรงโน้นแฟนคนล่าสุดซื้อให้ และก็ห้องนอนนี้แฟนคนที่สามก็เป็นคนมาตกแต่งทาสีใหม่ให้ ทุกอย่างรอบตัวของฉันล้วนมาจากคนที่เข้ามาและผ่านไป ส่วนตอนนี้ก็เหลือเพียงฉัน… “คนเดียว”

ชีวิตฉันตอนนี้ที่ตื่นมาหายใจ ออกไปทำงาน ขับรถเอง ช่วยเหลือตัวเองทุกอย่าง มันก็คือชีวิตของฉันตอนนี้ สิ่งที่ยังอยู่กับฉันก็คือตัวฉันเองและสิ่งของต่างๆที่เป็นของฉันส่วนตัวคนให้ก็ไปหมดแล้ว ไปมีคนใหม่บ้างอะไรบ้าง ก็เป็นเรื่องของเขา ไม่ใช่เรื่องของฉันอีกต่อไป มันก็เป็นแค่ทางผ่านในชีวิต วันนี้ก็เป็นทางผ่านของวันพรุ่งนี้ เป็นเรื่องธรรมดา ฉันก็ยังอยู่ของฉันได้ ยังมีร่างกายดีอยู่ ปอดยังทำงาน กระเพาะอาหารยังย่อยได้ ลำไส้ก็ดูดซึม ทุกส่วนของฉันยังคงทำหน้าที่ให้ฉันได้มีชีวิตอยู่

ทุกอย่างรอบตัวฉันทำให้ฉันคิดถึงคนบางคนในชีวิต มันก็เป็นเรื่องธรรมดา เพราะสมองเรายังคงทำงาน เชื่อมโยงสิ่งของสิ่งเร้ากับความทรงจำต่างๆในอดีต แต่มันก็แค่นั้น ก็แค่… “ประสบการณ์” ซึ่งไม่ได้ทำให้หัวใจฉันต้องปั่นป่วนหรือหวั่นไหว เพราะทุกวันนี้ฉันหนักแน่น มีความสุขได้ด้วยตัวของตัวเอง ถ้าเป็นแต่ก่อนน่ะหรอ ฉันคงคิดสงสารตัวเอง เงินที่ได้มาก็ไม่เคยคิดจะซื้อของที่อยากได้ เพราะต้องเก็บไว้ไปเที่ยวกับแฟน ซื้อของให้แฟน จนฉันลืมไปเลยว่าฉันเคยมีอะไรที่อยากได้บ้าง นอกจากความอยากได้จาก “คนอื่น” ที่ไม่ใช่พ่อแม่ญาติพี่น้อง เข้ามาบั่นท่อนจิตใจและกัดกินชีวิตของฉัน อยากได้มันมาอยู่กับฉันตลอดไป ..

“เพื่ออะไร” เพียงเพราะอยากได้ความมั่นคงงั้นหรอกหรอ มั่นคงที่ไม่ต้องไปหาคนใหม่ เริ่มต้นใหม่ แต่มันตรงกันข้าม ถ้าอยากจะ “มั่นคง” มันอยู่ที่ตัวเราเอง จะไปคาดหวังให้คนอื่นมาทำให้เรามั่นคงมันดูจะผิดประเด็น เขาเป็นบุคคลอื่นที่ไม่ใช่ตัวเราแล้วจะทำให้เรามั่นคงได้อย่างไร ถ้าวันหนึ่งเขาตายจากเราไปไม่ถึงกับต้องรอให้เลิกกัน นั้นก็ยังมั่นคงใช่ไหม ทะเบียนสมรสถ้าจดแล้วชีวิตมันพังทลายไร้ความสุข มันก็คือทะเบียนนรกมากกว่า การที่เราเอาตัวเองไปพาดกับคนอีกคน ทั้งตัวเราเองก็เมื่อยอีกฝ่ายหนึ่งก็หนัก พอเราล้มลงก็กลายเป็นลุกยืนไม่ได้เพราะไม่ได้ใช้ขาตัวเองมาเป็นเวลานาน มารู้ตัวอีกทีก็เป็นอัมพาตไปแล้ว ต้องนอนรอให้คนใหม่มาจับขึ้นพาดต่อไป แบบนั้นมันดูไม่เป็นคนเอาซะเลย เหมือนตุ๊กตาหรืออะไรสักอย่าง

ทุกอย่างผ่านมาผ่านไปตามวิถีเส้นทางของมัน เราก็มีวิถีเส้นทางของเราที่นำพาเรามาถึงจุดนี้ได้ อย่ามัวแต่ให้คนในความทรงจำย้อนกลับมาทำลายกำลังใจ ถ้าผู้นั้นเลวระยำในความคิดเรานักก็จงภูมิใจในตัวเองเสียที่เราไม่เคยตกต่ำลดตัวไปทำอะไรแบบที่เขาได้กระทำต่อเรา

ตอนนี้ฉันมีความสุข กับการได้เป็นตัวของตัวเอง อยากทำผมทรงที่ฉันชอบไม่ใช่คนอื่นชอบ ไม่ต้องคอยทำตัวให้ใครมารักเพราะฉันรักตัวฉันเองในแบบที่ฉันเป็น ถ้าฉันจะมีใครอีกคนเข้ามา ก็ยินดีต้อนรับ…… เราจะเดินเข้าหากัน ให้และเติมเต็มให้กัน ไม่ใช่เป็นปลิงดูดเลือดฉันอิ่มแต่อีกคนถูกกัดกิน … เราจะเดินไปด้วยกัน ไม่ต้องให้ใครอีกคนมาอุ้ม ถึงจะไม่บ่นก็ไม่ได้แปลว่าเขาไม่หนัก เขาจะไม่พูดแต่จะโยนทิ้งแล้วไปเลย… เราจะสร้างไปด้วยกัน ไม่ต้องคอยนั่งรอสูบสิ่งที่อีกคนสร้างฝ่ายเดียว เพราะวันหนึ่งเขาจะมาทวงของเขาคืนและบอกว่าเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว และเราเองที่จะไม่เหลืออะไร แม้แต่ความภูมิใจ

อ้างอิง: ภาำพประกอบถ่ายโดย พริ้ว วิริยะพานิช

——————————————————————————————–

เนื้อหาบทความได้รับ การคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิ ทางปัญญา  โดยลิขสิทธิ์เป็นของผู้เขียนและ themosthappiness  เรามี ความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่เพื่อสาธารณะประโยชน์ เท่านั้น  กรุณาให้เกียรติผู้เขียนด้วยการอ้างชื่อผู้เขียนและ themosthappiness  (www.themosthappiness.wordpress.com) ทุกครั้งที่นำไปเผยแพร่ต่อ  ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้ รับอนุญาต  ขอบคุณที่ร่วมกันสร้างสังคมไทยให้เป็นเครือข่ายแห่งความสุข

6 thoughts on “เรื่องของรมิตรี

  1. No comment เนื้อหา รู้สึกว่า ไม่ยาวเกินไป เหมือนงานที่แล้ว อ่านแล้วไหลไปเรื่อยๆ เพลินดี ^^
    แต่ว่า ชอบรูปภาพประกอบอ่ะ กรี๊ดดด

    • ดีใจนะครับที่อ่านแล้วชอบกัน ผลงานของคุณพริ้วยังคงถ่ายทอดความคิดเห็นผ่านเรื่องราวของตัวละคร แต่ก็สร้างแง่มุมให้กับคนอ่านได้กลับไปคิดทบทวนเช่นเคยครับ

  2. Pingback: [รวมงานเขียน] เรื่องของรมิตรี « Prillvy

  3. Pingback: [Series : The people] เรื่องของรมิตรี « Prillvy

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s