ทำไมเราถึงไม่ชอบใครบางคนตั้งแต่เห็นหน้าครั้งแรก

ทำไมเราถึงไม่ชอบใครบางคนตั้งแต่เห็นหน้าครั้งแรก
(นักจิตวิทยา: กรองทอง  แก้วน้อย, จอย)

 

เคยสงสัยไหมคะว่าทำไมหนอ  เราเห็นหน้าคนบางคนแล้วรู้สึกหมั่นไส้ ไม่ชอบหน้าเอาซะเลย  ทั้งที่เจอกันเพียงครั้งแรกแต่ก็รู้สึกไม่ชอบขึ้นมาตะหงิดๆ  พอถามว่าทำไมก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน  จนพาลคิดไปว่าหรือเราจะเคยจองเวรจองกรรมกันไว้ตั้งแต่ชาติปางก่อน ว่าไปนั่น !

ไม่ต้องไปเท้าความถึงอดีตชาติอะไรให้เวียนหัวหรอกค่ะ เอาแค่ชาตินี้ก็วุ่นพอแล้ว  ใจของคนเรานั้นมีความซับซ้อนมากมายเลยค่ะ  หากเปรียบจิตใจมนุษย์กับภูเขาน้ำแข็งละก็  ส่วนที่จมของภูเขาน้ำแข็งซึ่งมีขนาดกว่า 80% และส่วนที่เรามองไม่เห็นนั้นเทียบได้กับจิตใต้สำนึก (unconscious) ของเรานั่นเองค่ะ  จิตใต้สำนึกคือส่วนที่รวบรวมเอาประสบการณ์ ความรู้ ความรู้สึกนึกคิดจากทั้งชีวิตของเรามาหล่อหลอมกันไว้  เป็นสิ่งที่เราไม่อาจรู้ตัวได้ว่ามันมีอยู่  ซึ่งหากไม่ได้รับการระบายอย่างเหมาะสม  ความรู้สึกเหล่านั้นก็จะคุกรุ่น อัดแน่นเข้าด้วยกันจนเป็นความเก็บกดค่ะ

การระบายของจิตใต้สำนึกก็มีหลายรูปแบบค่ะ ซึ่งจะเป็นไปโดยไม่รู้ตัว เช่น การพลั้งปาก การละเมอ ก็ล้วนเป็นการแสดงออกซึ่งมาจากจิตใต้สำนึกทั้งสิ้นค่ะ แต่เราอาจคิดว่านั่นเป็นเพียงเรื่องพลั้งเผลอ  นอกจากนี้ยังมีวิธีการอื่นๆอีกมากมายซึ่งจิตใต้สำนึกจะสามารถระบายออกซึ่งความขุ่นข้องหมองใจได้ ซึ่งจะกล่าวในบทต่อไปค่ะ

ต่อมาคือจิตก่อนสำนึก (preconscious) เป็นส่วนปริ่มๆน้ำซึ่งเห็นบ้างไม่เห็นบ้าง เป็นตัวคานน้ำหนักก่อนจิตใต้สำนึกค่ะ เป็นตัวเก็บข้อมูลและสามารถนำมาใช้ได้แต่ต้องใช้เวลาคิดนานหน่อยค่ะ

ต่อมา คือจิตรู้สำนึก (conscious) เป็นส่วนที่เราใช้ในชีวิตประจำวันและมีเนื้อที่เพียงไม่ถึง 20% ของภูเขาน้ำแข็งที่เรียกว่าจิตใจ จิตสำนึกนี้คือสิ่งที่แสดงออกมาซึ่งนิสัย ความคิด ประสบการณ์ที่เราตระหนักรู้ได้

การที่เราเกลียดสิ่งใดมากๆนั้น อาจเนื่องจากในวัยเด็กเรามีประสบการณ์ไม่ดีต่อสิ่งนั้น และยังจำความรู้สึกนั้นไว้ในจิตใต้สำนึกซึ่งเป็นส่วนที่เราไม่รู้ตัว  พอเวลาผ่านไปจิตไร้สำนึกของเราลืมมันไปแล้ว  แต่จิตใต้สำนึกยังจดจำความรู้สึกที่ไม่ดีและลักษณะของสิ่งๆนั้นอยู่  เมื่อพบเห็นสิ่งที่มีลักษณะตรงกับลักษณะเด่นของสิ่งนั้น เราก็จะรู้สึกไม่ชอบขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ  เป็นการแสดงออกของจิตใต้สำนึกอย่างหนึ่งที่เรียกว่า displacement ค่ะ

ขอยกตัวอย่างเพื่อไม่ให้งงนะคะ เช่นตอนอนุบาลเราเคยถูกคุณครูตี เราเสียใจ ตกใจ และกลัวมาก  แต่ความรู้สึกที่เด่นชัดก็คือความกลัวต่อคุณครูคนนั้น  เห็นครูเดินมาเมื่อไหร่เราก็กลัว ไม่กล้าเข้าใกล้ แล้วลักษณะเด่นของคุณครูคนนี้ก็คือหลังค่อม เป็นลักษณะที่ไม่เหมือนคนอื่น พอเราโตขึ้นเราก็ลืมไปแล้วว่าเราเคยถูกครูหลังค่อมตี แต่เมื่อเราเจอคนหลังค่อมเราก็จะกลัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก หรือไม่อยากเข้าใกล้ รู้สึกขยะแขยง หวาดระแวง ก็เป็นกลไกทางจิตใต้สำนึกของเรานั่นเองค่ะ

ในทำนองเดียวกันกับการที่เราเห็นใครบางคนแล้วรู้สึกชอบ  รักใคร่เอ็นดูแต่ไม่ทราบว่าเพราะเหตุใด  อธิบายได้เช่นเดียวกันค่ะ เช่น เราเป็นคนภาคกลางมาอยู่ทางใต้ตอนเด็กๆ  แล้วคนใต้ใจดีกับเรามาก  เรารู้สึกอบอุ่นใจและรักคนใต้ ต่อมาเราย้ายบ้านออกมา  พอโตขึ้นเราเจอคนใต้เราก็จะรู้สึกชอบ  อยากอยู่ใกล้และรู้สึกสนิทสนมได้ง่ายขึ้นนั่นเองค่ะ

——————————————————————————————–

เนื้อหาบทความได้รับ การคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิ ทางปัญญา  โดยลิขสิทธิ์เป็นของผู้เขียนและ themosthappiness  เรามี ความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่เพื่อสาธารณะประโยชน์ เท่านั้น  กรุณาให้เกียรติผู้เขียนด้วยการอ้างชื่อผู้เขียนและ themosthappiness  (www.themosthappiness.wordpress.com) ทุกครั้งที่นำไปเผยแพร่ต่อ  ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้ รับอนุญาต  ขอบคุณที่ร่วมกันสร้างสังคมไทยให้เป็นเครือข่ายแห่งความสุข

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s