เรื่องของเด็กชายแสงกับมนุษย์ต่างดาว

เรื่องของเด็กชายแสงกับมนุษย์ต่างดาว
(นักจิตวิทยา: พริ้ว  วิริยะพานิช)

“แม่คะ เอเลี่ยนมาแล้ว” เด็กสาววิ่งไปจูงมือเอเลี่ยนที่กำลังเดินเข้ามาในบ้าน “@##%#@#” เอเลี่ยนพยายามจะสื่อสารกับเด็กสาวแต่ก็ดูเหมือนจะไม่สำเร็จเนื่องจากยานแม่ที่กำลังยึดดาวโลกไว้ยังไม่ปล่อยคลื่นชนิดพิเศษออกมา คลื่นซึ่งจะสามารถเปลี่ยนภาษาเอเลี่ยนให้ผู้ฟังเข้าใจได้ในทันที “ขอบคุณนะคะ คุณเอเลี่ยนที่นำเสบียงอาหารมาให้”แม่ของเด็กสาวกล่าวพลางนำอาหารเข้าไปเก็บ ไว้ในครัว วันนี้ก็เป็นวันที่7แล้ว สำหรับโลกมนุษย์ที่อาศัยอยู่ร่วมกับเอเลี่ยน  ผู้คนบางส่วนที่ต่อต้านการมาของเอเลี่ยนก็จะถูกยิงด้วยปืนเลเซอร์จนแตกสลายไปในทันที แต่สำหรับผู้คนที่ยอมรับการมาเยือนนี้ เอเลี่ยนก็จะดูแลเป็นอย่างดี เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันราวกับว่าเป็นสหายกันมานาน ตอนนี้ยานแม่ได้สั่งการให้เอเลี่ยนทุกตัวประจำตามบ้านของมนุษย์ให้หมดทุก หลัง คอยดูแลมนุษย์เป็นอย่างดี สิ่งที่เอเลี่ยนต้องการคือทรัพยากร
 

“อ่อนว่ะ ไม่เห็นมีอะไรเกี่ยวข้องกับวิชานี้เลยนะไอ้แสง  ไปเล่าในวิชาศิลปะไป เผื่อนายจะได้วาดรูปยานอวกาศตกลงที่สวนหลังบ้านแกไง” ผมสะดุดการเล่าเรื่องหน้าชั้นเรียนวิชา สปช. สลน. หรือวิชาสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตและสร้างเสริมลักษณะนิสัยนั่นเอง ผมไม่ชอบไอ้พสุเอาซะเลย ขัดผมได้ตลอดเวลาทั้งในและนอกห้องเรียน “เด็กชายพสุ! เวลาที่เพื่อนพูดหน้าห้องหนูต้องรักษามารยาทเป็นผู้ฟังที่ดีนะคะ ถ้าจะแสดงความคิดเห็นก็ควรจะเป็นไปในทางสร้างสรรค์และรอให้ผู้พูดพูดให้จบก่อน ครูฟังอยู่จ้ะแสง เล่าต่อค่ะ” ผมยิ้มเยาะไอ้พสุก่อนจะเรื่องเล่าเรื่องต่อ
 


ดูเหมือนผู้คนบนโลกนี้ก็จะยอมเอเลี่ยนโดยง่าย เพราะเอเลี่ยนสัญญาว่าจะบริหารจัดการโลกนี้ให้เท่าเทียมกัน ทุกคนจะมีกินเท่ากัน มีความสุขเหมือนกัน ผู้คนที่เห็นด้วยไม่สนใจว่าผู้ปกครองของตนเองจะเป็นชาวต่างดาวหรือเป็นใคร แต่ในเมื่อมนุษย์กันเองไม่สามารถบริหารจัดการให้เพื่อนมนุษย์ร่วมโลกทุกคนมีความสุขอย่างเท่าเทียมกันได้ก็ต้องยอมพวกเอเลี่ยนกันไป การเสียเอกราชดาวโลกครั้งนี้ของเหล่ามนุษย์อาจจะทำให้โลกนี้เจริญขึ้นก็เป็นได้


“งั้นนายก็ให้เอเลี่ยนยึดบ้านนายคนแรกเลยนะ บ้านนายจะได้เจริญๆไง” ผมถูกขัดโดยพสุเป็นครั้งที่สอง แต่คราวนี้ผมไม่ยอมอยู่เฉยๆ “ไอ้พสุ อยากรู้นักว่าถ้าพ่อนายไม่ได้เป็นคนดัง นายจะยังกล้าปากดีแบบนี้ไหม โถ่ไอ้ลูกคุณหนูนักการเมือง” ผมไม่เคยเริ่มกับใครก่อนแต่ผมก็ไม่ยอมอยู่เฉยๆเช่นกัน ถ้าใครจะมาเริ่มกับผมแบบนี้ “หยุดทั้งสองคนแหละ ครูบอกแล้วใช่ไหมคะพสุ อย่าให้ครูต้องเตือนอีกไม่งั้นครูจะทำโทษ  ส่วนแสง เราเองอยู่เฉยๆก็เป็นฝ่ายถูกอยู่แล้ว แต่ถ้าเราไปว่าเพื่อนกลับแบบนั้นจะกลายเป็นว่าหนูผิดไปด้วยกันทั้งคู่นะคะ เอาค่ะ ต่อ เหลือเวลาอีกไม่มากจะหมดชั่วโมงแล้ว”


 มนุษย์ใช้ชีวิตประจำวันร่วมกันเอเลี่ยนประจำบ้านของตนอย่างไม่สงสัยลังเลอะไร  จนกระทั่งวันหนึ่งยานแม่ได้ส่งคลื่นพิเศษออกมา เอเลี่ยนสื่อสารกับมนุษย์โลกเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ทุกอย่างจะอวสาน “ขอโทษนะที่ต้องทำแบบนี้ คุณเข้าใจใช่ไหม ผมเองในโลกของผมก็เป็นแค่ทหารคนหนึ่ง นี่เป็นคำสั่งจากผู้บัญชาการที่ผมขัดไม่ได้ ทุกชีวิตก็ต่างรักชีวิต ผมไม่อยากทำแบบนี้เลย ผมไม่อยากฆ่าใคร แต่ผมต้องทำ” เอเลี่ยนสื่อสารกับแม่และเด็กสาวก่อนจะฆ่าทั้งคู่ด้วยปืนเลเซอร์พร้อมน้ำตา การที่มีคำสั่งจากยานแม่ให้เอเลี่ยนมาอย่างสันติในเบื้องต้นเพื่อจะได้ถนอมกำลังพลของตนเองไว้ แต่พอเล็งเห็นว่ามนุษย์คนไหนที่มีท่าทางจะต่อต้านก็จะฆ่าทิ้งในทันทีเพื่อ เป็นการข่มขู่คนที่เหลือให้ยอมจำนนตาม การให้มีเอเลี่ยนประจำบ้านก็เพื่อจะได้ป้องกันการรวมกลุ่มต่อต้าน และสะดวกในการฆ่าล้างอย่างทั่วถึง สัญญาบริหารนั้นก็มีขึ้นมาหลอกๆเพื่อจะได้ลดการใช้กำลัง ในเมื่อเอเลี่ยนมีเทคโนโลยีและพลังทำลายล้างที่มากขนาดนี้แล้ว ทำไมยังจะต้องแคร์เหล่ามนุษย์พวกนี้ด้วย อยู่บนโลกไปก็สิ้นเปลืองทรัพยากรไปอีก เพื่อความอยู่รอดของเผ่าพันธ์ของตนเองที่เดินทางหลายล้านปีแสงข้ามจักรวาลมา ยังที่นี้การจะทำอะไรก็ต้องทำให้เด็ดขาด เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า หนึ่ง บ้านเราประเทศเรา เราต้องจัดการเองให้ได้มิเช่นนั้นต่างชาติจะมายึดครอง อย่าเชื่อสัญญาเด็ดขาดเพราะไม่มีอะไรมาเป็นหลักประกันได้ ถ้าบ้านเรา เราจัดการอย่างไม่ยุติธรรมลูกบ้านไม่มีความสุข เมื่อมีคนจากบ้านอื่นมายึดครองบ้านเรา แทนที่ลูกบ้านจะลูกขึ้นมาต่อสู้เพื่อปกป้องเจ้าบ้านก็กลับกลายเป็นว่ายอมเป็นทาสของบ้านอื่นเพราะเค้าสามารถจัดการและสร้างความสุขให้ทุกคนในบ้านได้ สอง บางคนทำบางอย่างไปเพราะเป็นหน้าที่ อย่างเอเลี่ยนตัวนั้นไม่ได้อยากฆ่าล้างมนุษย์แต่เพราะเป็นคำสั่งที่ขัดไม่ได้ก็ต้องยอมทำเพื่อแลกกับการรักษาชีวิตตนเองไว้ สาม การครอบครองสิ่งของมีค่านั้นให้คุณแก่เราก็จริงแต่ก็อาจจะนำพามาซึ่งอันตราย เพราะทองคำนั้นย่อมมีผู้หมายปองและหวังที่จะช่วงชิงมาเป็นของตนเอง สี่ อย่าไว้ใจและเชื่ออะไรโดยง่าย ถ้าเอเลี่ยนมาดีจริงคงหาวิธีให้กลุ่มต่อต้านยอมรับตนเองมากกว่าที่จะใช้ กำลังยิงใส่ในตอนต้น ห้า ไม่มีใครรักเรามากไปกว่าครอบครัวของเราเอง คนอื่นใครจะพูดจะทำอะไรให้สวยหรูดูดีก็พูดได้แต่เขาอาจทำไปเพียงเพราะหวังผล บางอย่างเท่านั้น แต่ครอบครัวเราต่อให้พ่อจะดุบ้าง แม่จะว่าบ้างแต่ก็ทำเพราะรักและหวังดีจากใจอย่างแท้จริง จบแล้วครับ ..


 “แสงคะ ครูถามหน่อยนะเรื่องนี้หนูเอามาจากไหนหรอคะ” คุณครูหญิงถามผมอย่างสนอกสนใจมากเลยทีเดียว “พ่อผมเล่าให้ผมฟังครับ ผมเลยจำมาเล่าต่อ ทุกคำทุกประโยคเลยครับ” ผมตอบอย่างภาคภูมิใจก่อนที่จะถูกขัดโดยพสุอีกครั้ง “ที่แท้ก็คิดเองไม่เป็น จำพ่อ!มาเล่า ฟังไม่เห็นรู้เรื่องเลย ใครยึดบ้านใครอะไรวะ เอเลี่ยนติ๊งต๊อง เกี่ยวไรกับสอนให้รู้ว่าประเทศโดนต่างชาติยึดวะ ต่างชาติพ่อ!เป็นเอเลี่ยนหรอ” แต่คราวนี้ผมไม่พูดตอบโต้อะไร และเมื่อหมดชั่วโมง ผมก็ยิ้มเยาะพสุที่ยืนกางแขนคาบไม้บรรทัดอยู่หลังห้อง ส่วนผมเองก็โดนครูดุนิดหน่อยเนื่องจากการบ้านจริงๆแล้วคือให้ผมแต่งเรื่อง เองแต่ผมคิดไม่ออก ถึงเวลาส่งโดยพูดหน้าชั้นเรียนแล้ว ผมไม่มีอะไรในหัวเลย ผมเลยต้องนำเรื่องของพ่อมาเล่าเป็นการเอาตัวรอด ซึ่งผมเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่แต่พ่อผมบอกว่าเมื่อโตขึ้นสักวันผมจะเข้า ใจในสิ่งที่พ่อผมสอน และเมื่อโตขึ้นผมต้องเป็นผู้ใหญ่ที่ดีและต้องรักษาบ้านของตนเองไว้ให้ได้  และทำให้ทุกคนในบ้านมีความสุข รักและทะนุถนอมบ้านของตนเอง

 

——————————————————————————————–

เนื้อหาบทความได้รับ การคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิ ทางปัญญา  โดยลิขสิทธิ์เป็นของผู้เขียนและ themosthappiness  เรามี ความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่เพื่อสาธารณะประโยชน์ เท่านั้น  กรุณาให้เกียรติผู้เขียนด้วยการอ้างชื่อผู้เขียนและ themosthappiness  (www.themosthappiness.wordpress.com) ทุกครั้งที่นำไปเผยแพร่ต่อ  ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้ รับอนุญาต  ขอบคุณที่ร่วมกันสร้างสังคมไทยให้เป็นเครือข่ายแห่งความสุข

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s